Ania Dąbrowska, usually referred to as just “Ania,” is a Polish pop singer-songwriter. She’s released five studio albums since 2004, four of which have reached the number one position on the Polish album chart and, with 29 nominations to date, she’s one of the most-nominated artists for the Polish Fryderyk Awards.

Born in Chełm, Poland, 1981, Ania began her musical education with the double bass as a teenager. She later studied at the Warsaw School of Social Sciences and Humanities. In 2002, she made her public competition debut, earning eighth place on the vocal talent show Idol. In the same year, she collaborated with Polish singer Krzysztof Krawczyk on his hit album …bo marzę i śnię (“Because I Dream and Dream”), and released her first solo single, “I See,” which enjoyed modest success.

Ania rose to fame in 2004 with the release of her debut album, Samotność po zmierzchu (“Loneliness at Dusk”) — a blend of pop, soul, and jazz that sold more than 40,000 copies, earned her three Fryderyks, one Eska Award, and a position in the Sopot TOPtrendy Festival.

Ania borrowed heavily from the Polish music of the 1960s in her next two albums, Kilka historii na ten sam temat (“A Few Stories on the Same Topic”) (2006), and W spodniach czy w sukience? (“In Trousers or a Dress?”) (2008). In April 2010, she released her fourth studio album, Ania Movie, which featured interpretations of her favorite movie and TV series tracks, and declared it her last retro-inspired album. Her most recent album, Bawię się świetnie (“I’m Having a Great Time”), a more modern effort, has enjoyed modest success.

 

Ania’s 2006 hit, “Trudno mi się przyznać” (“It’s Hard for Me to Admit”):

Wiem, że jestem jedną z tych
co nie boją się żyć.
Gdy dzień zmienia się w ciemną noc
nie przestraszy mnie nic.
Wiem, że lubię sama być,
trwonić tak cenny czas.
Choć nic się nie dzieje
to dobrze mi jest z tym.

I trudno mi się przyznać,
że to wszystko nagle traci sens
gdy Ciebie nie ma.
Na głos nie wypowiem,
że tęskniłam gdy nie było Cię
trochę za długo. x2

Wiem, że radę sobie dam
nie potrzebny mi nikt.
Nie muszę tłumaczyć się,
że znów nie robię nic.
Wiem, że mogę sobie żyć,
jakby nie istniał świat.
Wiem też, że dla Ciebie
to oddałabym.

I trudno mi się przyznać,
że to wszystko nagle traci sens
gdy Ciebie nie ma.
Na głos nie wypowiem,
że tęskniłam gdy nie było Cię
trochę za długo. x4

 

One of her most recent releases, “Porady na zdrady [Dreszcze]” (“Tips for Treachery [Chills]”):

Nie pytałam jak
Kto pyta wciąż nie wiele wie
Ufałam Tak
Już teraz wiem, nie znałam cię
Jak wolny ptak
Na cztery strony świata leć
Nie pierwszy raz, nie jestem wszystkim
Tego chcę

Nie podniosę głosu
Nie zobaczysz łez
Kiedy do mnie przez pomyłkę szepniesz imię jej
Dam ci dobrą radę
Zdrady ukryć chcesz?
Najpierw lepiej kłamać naucz się

A teraz żegnaj
Wyprowadź się z mych snów
Już nigdy więcej
Zamknęłam serce
Żadnych wspomnień
I żadnych twoich słów
Tylko dreszcze
Ze sobą wezmę
Żegnaj
Wyprowadź się z mych snów
Już nigdy więcej
Zamknęłam serce
Żadnych wspomnień
I żadnych twoich słów
Tylko dreszcze

A gdyby tak po jutrze być daleko stąd
Przeoczyć znak
Co wciąż ostrzega że to błąd
Tak jaj ty
Na cztery strony świata biec
By pierwszy raz naprawdę wiedzieć czego chcę!

Żegnaj
Wyprowadź się z mych snów
Już nigdy więcej
Zamknęłam serce
Żadnych wspomnień
I żadnych twoich słów
Tylko dreszcze
Ze sobą wezmę
Żegnaj
Wyprowadź się z mych snów
Już nigdy więcej
Zamknęłam serce
Żadnych wspomnień
I żadnych twoich słów
Tylko dreszcze

Więc jak ma na imię twój wczorajszy wstyd?
Czy tak jest łatwiej
Czy to dalej ty?
Na twoje zdrady nie mam już rad

Żegnaj
Wyprowadź się z mych snów
Już nigdy więcej
Zamknęłam serce
Żadnych wspomnień
I żadnych twoich słów
Tylko dreszcze

 

Katheryn Weaver is a student of rhetoric and history at the University of Texas, Austin. Her primary areas of investigation include revolution and the rhetorical justification of violence against individuals, state, and society. She is currently studying Russian as a Second Language with SRAS’s Home and Abroad Scholarship.